«Ευτυχία δεν είναι να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις αυτό που κάνεις» (Λέων Τολστόι). Έτσι ξεκίνησε και η δική του πορεία στη ζωή. Από μικρός έκανε πράγματα παράτολμα, επικίνδυνα γιατί ήθελε να τα καταφέρει να αποδείξει στον εαυτό του ότι μπορούσε και είχε τις δυνατότητες ανεξάρτητα αν αυτό που στόχευε ήταν ακατόρθωτο και δεν είχε καμία αξία πέραν της προσπάθειας και της θέλησης. Στην εφηβική του ηλικία, ήθελε να γίνει αστυνομικός, άνθρωπος του νόμου και της τάξης, της προσφοράς και της βοήθειας. Γι’ αυτό και μετέπειτα ακολούθησε αυτό που τον ευχαριστούσε και τον ικανοποιουσε με την ένταξή του στην Αστυνομία. Γνώριζε τι σημαίνει φτώχεια, στερήσεις και δυσκολίες της ζωής τις οποίες πέρασε στην παιδική του ηλικία, τότε που ένα κομμάτι ψωμί και δυο τρεις ελιές ήταν η καθημερινή διατροφή για την επιβίωση. Ωστόσο, η δύναμη της θέλησης και η προσπάθεια τον καταξίωσαν να προχωρήσει και να αποκτήσει όλα εκείνα τα εφόδια για μια καλύτερη ζωή τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένειά του. Η πιο κάτω παροιμία ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με τα χαρακτηριστικά του κειμένου αυτού του βιβλίου. «Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει πάντα και μια διέξοδος» (Έντουαρντ Μπάλγουερ Λίτον).